تَعَلَّمـــــــــــوا العربیّـــــــة فإنّها لغة القرآن

١- شناخت اسم، مثنی و جمع و اعراب آن‌ها

  • — علامت‌های اسم مثنی:«انِ»،«ـَیْنِ»

«انِ» در صورت مرفوع بودنِ اسم و «ـَیْنِ» در صورت منصوب و مجرور بودن به آخر اسم مفرد اضافه می‌شود.

  • — مثنی، دارای اعراب فرعی است(مرفوع به «الف» و منصوب و مجرور به «یاء» می‌شود.)
  • — نونِ مثنی مکسور و حرف پیش از «یاء» در حالت نصب و جر مثنی، مفتوح است. مانند:الطفلَیْنِ
  • — علامت‌های جمع مذکر سالم:«ونَ»، «ینَ»

«ون» در صورت مرفوع بودن و «ینَ» در صورت منصوب یا مجرور بودنِ اسم به آخر اسم مفرد اضافه می‌شود.

•—     جمع مذکر سالم دارای اعراب فرعی است (مرفوع به «واو» و منصوب و مجرور به «یاء» می‌شود.)

•—    نونِ جمع مذکر سالم مفتوح و حرف پیش از «یاء» در حالت نصب و جر مکسور است (این نکته وجه تمایز مثنی از جمع مذکر سالم در حالت نصب و جر است.) معلّمَیْنِ : مثنی، معلِمینَ: جمع

•—   مواردی مانند مساکین، شیاطین، مجانین، میادین و ... جمع مکسر هستند نه جمع مذکر سالم زیرا در صورت حذفِ «ین» به مفرد کلمه دست نمی‌یابیم، بنابراین اعراب این کلمات در حالت نصب، فرعی نیست.

•—        علامت جمع مؤنث سالم «ات» است و اگر اسمی مختوم به تاء تأنیث باشد به هنگام ساختن جمع مؤنث سالم «ه» حذف می‌شود:

مؤمنه ß مؤمنات

•—        جمع مؤنث سالم فقط در حالت نصب دارای اعراب فرعی است و علامت نصب آن با کسره می‌باشد.

•—   کلماتی مانند اصوات، اوقات، ابیات، اموات جمع مؤنث سالم نیستند بلکه جمع مکسرند زیرا در این کلمات تاء آخر از حروف اصلی کلمه محسوب می‌شود.

•—   اسم‌های خاص مؤنث (مانند: فاطمه)، صفت‌های مؤنث (مانند مؤمنه) و مصادری که بیش از سه حرف دارند(مانند: اختراع) با «ات» جمع بسته می‌شوند.

  • — در عربی جمع‌های غیرعاقل، حکم مفرد مؤنث را دارند (یعنی فعل، صفت، ضمیر و ... اسم اشاره‌ای که به آن‌ها رجوع می‌کند به صورت مفرد مؤنث می‌آید.)



طبقه بندی: ، 
نگارش در تاریخ ۱۳۸٧/٧/۱٢ توسط مجید بیگلری | نظرات()
قالب وبلاگ