تَعَلَّمـــــــــــوا العربیّـــــــة فإنّها لغة القرآن

 

ادامه مطلب


چهل حدیث درمورد فضائل علی (ع)

 

1 ـ عنوان صحیفة المؤمن حبّ على بن ابى طالب(ع).

 

عنوان نوشته‌ی فرد مؤمن، عشق علی بن ابی طالب(ع) است.

   

2 ـ قل لمن أحبّ علیاً یتهیأ لدخول الجنة. 

به دوستدار علی(ع) بگو خود را برای وارد شدن به بهشت آماده کند.


۳
ـ کفّى و کفّ علىٍّ فى العدل سواء. 

دست من و دست علی(ع) در عدالت داشتن یکسان است.


۴
ـ القرآن مع علىّ وعلىّ مع القرآن. 

قرآن با علی(ع) و علی(ع) با قرآن است.


۵
ـ من اذى علیاً فقد اذانى. 

هر کس علی(ع) را آزار رساند مرا آزرده است.


۶
ـ انا و علىّ من شجرة واحدة والناس من شجر شتّى. 

من و علی(ع) از یک شجره هستیم و دیگر مردم از شجره‌های متفاوتند.


۷
ـ انا المنذر وعلىّ الهادى و بک یا علىّ یهتدى المهتدون. 

من بیم‌دهنده هستم و علی هدایت‌گر، ای علی! به وسیله‌ی تو مردم هدایت می‌شوند.
۸
ـ علىّ منى بمنزلة الرأس من بدنى. 

علی برای من به منزله‌ی سر در بدن است.


۹
ـ علىّ فى الجنة کالکوب الصبحة لاهل الدنیا. 

جایگاه علی در بهشت مانند فنجان شراب برای اهل دنیا است.


۱۰
ـ علىّ باب من دخل منه کان مؤمنا و من خرج عنه کان کافرا. 

علی دروازه است هر کس از راه آن وارد شود مؤمن و هر کس از آن خارج شود کافر است.


۱۱
ـ ذکر علىّ (ع) عبادة. 

یاد علی (ع) عبادت است.


۱۲
ـ النظر الى وجه علىّ عبادة. 

نگاه کردن به صورت علی عبادت است.


۱۳
ـ لو لم یخلق علىّ لم یکن لفاطمة کفو. 

اگر علی آفریده نمی‌شد، هیچ همتایی برای فاطمه وجود نداشت.


۱۴
ـ لو اجتمع الناس على حب علىّ لما خلق اللّه النار ابداً. 

اگر همه‌ی مردم در عشق علی به اتفاق‌نظر می‌رسیدند هرگز خدا آتش جهنم را نمی‌آفرید.


۱۵
ـ یسئل الناس یوم القیامة عن الاقرار بولایة علىّ. 

مردم در روز قیامت در مورد اعتراف به ولایت علی پرس و جو می‌شوند.


۱۶
ـ سیکون من بعدى فتنة فاذا کان ذلک فالزموا علیّا فانه الفارق بین الحق والباطل. 

بعد از من یک فتنه و آزمایشی به وجود خواهد آمد، پس اگر چنین شد با علی همراه شوید؛ زیرا او جدا کننده‌ی حق از باطل است و فرق حق از باطل را می‌داند.


۱۷
ـ علىّ منّى وأنا منه وهو ولىّ کل مؤمن و مؤمنة. 

علی از من است و من از علی هستم، او ولی و سرپرست هر مرد و زن مؤمن است.


۱۸
ـ علىّ وشیعته الفائزون یوم القیامة. 

علی و پیروانش در روز قیامت رستگارند.


۱۹
ـ علىّ خیر البشر من ابى فقد کفر. 

علی بهترین فرد است، هر کس از این امر خودداری کند کافر شده است.


۲۰
ـ مثل علىّ فى الناس کمثل قل هو اللّه احد فى القرآن. 

مَثَل علی در میان مردم مثل این است که بگویی: همانا خداوند در قرآن یگانه است.


۲۱
ـ لکل نبىّ صاحب سرّ و صاحب سرّى على بن ابى طالب. 

هر پیامبری رازداری دارد و رازدار من علی بن ابی طالب است.


۲۲
ـ انا مدینة العلم وعلىّ بابها ومن اراد المدینة فلیأتها من بابها. 

من شهر علم هستم و علی دروازه‌ی آن شهر است، هر کس قصد ورود به شهر کند باید از دروازه‌ی آن شهر وارد شود.


۲۳
ـ یا علىّ انت یعسوب المؤمنین والمال یعسوب الظالمین. 

ای علی! تو به منزله‌ی یعسوب سید مؤمنان هستی و حال آنکه مال دنیا به منزله‌ی یعسوب سرور ستمگران است.


۲۴
ـ انّ الله جعل ذریّة کل نبى فى صلبه وجعل ذرّیتى فى صلب على بن ابیطالب. 

بی‌تردید خداوند دودمان هر پیامبر را در پشت کمرش قرار داده و دودمان و نسل من در صلب علی بن ابی طالب است.


۲۵
ـ قسّم الحکمة عشرة اجزاء فاعطى علىّ تسعة والناس جزءً واحدا. 

حکمت به ده بخش تقسیم شد؛ نُه بخش آن به علی داده شد و به دیگران یک بخش.


۲۶
ـ لکل نبىّ ووصىّ وارث وان علیّا وصیّى و وارثى. 

هر پیامبر و سرپرستی یک وارثی دارد و بی‌شک علی سرپرست و وارث من است.


۲۷
ـ انا وعلىّ هذا حُجّة الله على خلقه. 

من و همین علی حجت و دلیل خداوند برای مردم هستیم.


۲۸
ـ سئل النبى: من عنده علم الکتاب؟ قال: انما ذلک علىّ. 

از پیامبر پرسیدند: چه کسی علم کتاب(قرآن) دارد؟ فرمود: آن فرد فقط علی است.


۲۹
ـ حبّ علىّ یأ کل الذنوب کما تأکل النار الحطب. 

همان‌گونه که آتش هیزم را از بین می‌برد، عشق به علی گناهان را از بین می‌برد.


۳۰
ـ مثل اهل بیتى کمثل سفینة نوح، من رکبها نجى ومن تخلف عنها غرق. 

مَثَل خاندان من مانند کشتی نوح است، هر کس بر آن کشتی سوار شود نجات می‌یابد و هر کس از آن عقب بماند غرق می‌شود.


۳۱
ـ مثل اهل بیتى کمثل باب حطّة، من دخل غفر له. 

مَثَل اهل بیت من مانند دَرِ آمرزش است، هر کس وارد شود آمرزیده شود.


۳۲
ـ إنّا اهل بیت اختار اللّه لنا الآخرة على الدنیا. 

خداوند برای ما اهل بیت، آخرت را بر دنیا ترجیح داده است.


۳۳
ـ سئلت ربى ان لایدخل احدا من اهل بیتى النار فاعطانیها. 

از پروردگارم خواستم که هیچ یک از اهل بیت مرا وارد جهنم نکند، او نیز این نعمت را بر من ارزانی داشت.


۳۴
ـ اللهم انّ هؤلاء اهل بیتى ولحمتى، یؤلمنى ما یؤلمهم ویجرحنى ما یجرحهم. 

خدایا! اینان اهل بیتم و از گوشت(خون) من هستند، هر چیزی که آن‌ها را بیازارد مرا آزرده است و هر چیز به آن‌ها آسیب رساند به من آسیب زده است.


۳۵
ـ حبّ آل محمد یوما خیر من عبادة سنة. 

عشق یک روزه به خاندان حضرت محمد(ص) بهتر از عبادت سالانه است.


۳۶
ـ حبّ علىّ براءة من النار. 

دوستی علی بی‌زاری از آتش است.


۳۷
ـ من مات فى حب آل محمد فقد مات شهیداً و من مات فى بغض آل محمد مات میتة جاهلیة. 

هر کس با عشق به خاندان حضرت محمد(ص) بمیرد، شهید از دنیا رفته است و هر کس با خشم بر آن‌ها بمیرد، با نادانی مرده است.


۳۸
ـ اللهم لاتمتنى حتى ترینى وجه علىّ(ع).

خدایا! مرا از دنیا نبر تا اینکه روی علی (ع) را به من نشان دهی.


۳۹
ـ من ذکر فضیلة من فضائل علىّ(ع) مقراً بها غفراللّه له ما تقدم من ذنبه وما تأخر. 

هر کس یکی از فضایل و خوبی‌های علی (ع) را با اقرار بر آن فضیلت یاد کند، خداوند همه‌ی گناهان گذشته و آینده‌ی وی را بر وی ببخشد.


۴۰
ـ لو أنّ الریاض أقلام والبحر مداد والجن حُسّاب والانس کتّاب ما احصوا فضائل علىّ بن ابیطالب(ع).

اگر باغستان‌ها قلم می‌شد و دریاها مداد می‌گشت و جنیان حسابگر می‌شدند و انسان‌ها نویسنده‌ می‌شدند نمی‌توانستند فضایل علی بن ابی طالب را در شمار آورند.




طبقه بندی: ، 
نگارش در تاریخ ۱۳٩۳/۱۱/۳٠ توسط مجید بیگلری | نظرات()
قالب وبلاگ